شيدا ( 1381 - 1323 ) يد اللّه لرنژاد ، كه در شعر « شيدا » تخلّص مىكند و به شيداى كرمانشاهى نيز معروف شده است ، در سال 1323 هجرى شمسى در كرمانشاه قدم به جهان هستى نهاد و در همان زادگاهش به تحصيل دانش پرداخت و ديپلم خود را گرفت . آن‌گاه به استخدام ادارهء دارايى درآمد و در مدّت خدمات ادارى صادقانه خدمت كرد و پس از شانزده سال بازنشسته گرديد . خود در اين‌باره مىگويد : « اين خود توفيقى عظيم بود كه با فراغت و آسودگى خيال بيشتر بتوانم به مطالعهء دواوين شعر و امور ذوقىام به‌ويژه شعر بپردازم و در اين مدّت خدمت اكثر اساتيد و بزرگان هنر ، خاصّه شعر و ادب كرمانشاهان ، رسيده و از محضرشان كمال استفاده و فيض را برده و هماره رهين منّتشان هستم » . شيدا شاعرى خوش‌ذوق و لطيف‌طبع است و در ضمن از صداى خوشى نيز برخوردار مىباشد . اشعار اين شاعر در روزنامه‌ها و برخى از جنگ‌ها و تذكره‌ها به چشم مىخورد و تاكنون مجموعهء شعرى از او به چاپ نرسيده است ، امّا در نظر دارد گزيده‌اى از اشعار خود را طبع و نشر نمايد و اين توفيق نصيبش نگرديد سرانجام در بيست و هشتم تيرماه 1381 درگذشت و اين رباعى را شاعر نامدار يد الله عاطفى در سوگ او سرود : از گلشن شعر بلبلى گويا رفت * در آتش شور و حال ، بىپروا رفت